هیئت محبان حضرت رقیه(س) کرمان 

درروز اربعین پذیرای زائران جامانده اربعین بود، این  موکب فعالیت خود را از ساعت 6 صبح روز اربعین آغاز و  ساعت 13 بعد از ظهر  همان روز به پایان رساند. 

خادمان حضرت رقیه(س) در این روز با توزیع چای و ساندویچ در بین بیش از 1500 زائر، از آنها پذیرایی کردند.. 

قرائت زیارت اربعین همراه با ذکر مصیبت ، با نوای گرم مداح اهلبیت کربلایی حسن قهاری در هوای بارانی حال و هوای زائران را دگرگون ساخت. 

اربعین، هوای بارانی، خدمت به زائران حسین و …. 

اجرکم عندالله …

هیس!

کمی آرامتر از کربلایتان صحبت کنید، اینجا جامانده ای دلش شکسته، همدمش شده اشک و عکس حرم… 

اربابم، دریابم … 

من ماندم و حسرت دیدار تو ای یار!!

یک ماه تمام ضجه زدم در پی ات ای یار!!

اگرچه شعر برایت به سینه ام دارم
برای تا تورسیدن چقدر کم دارم

تو از وجود پُری… بی نهایتی… محضی
منی که آمده ام رنگی از عدم دارم

من از حوالی آن کوچه های بارانی است
که در هوای شما باد در سرم دارم

گدا شدم به در خانه تو آمده ام
چقدر خوب که ارباب با کرم دارم

نفس به سینه ام افتاده باز دلتنگم
چقدر حسرت یک لحظه بازدم دارم

«رواق منظر چشم من آشیانه توست»
عجیب نیست که ایمان به پا قدم دارم

دو دسته اشک گرفته است هیاتی در من
میان شور غزلخوانی ام دو دم دارم

امیر قافله عشق گفته است که من
درون سینه عشاق هم حرم دارم

باز این چه شورش است که در اربعین توست
باز این چه ماتم است که دلها غمین توست

زوار اربعین تو ایمانشان  سر  است
ایمان علامتی است که در اربعین توست

موکب به موکب از تو فقط حرف می زنند
این شور و عشق و زلزله ی آتشین توست

در قتل تو حرارتی از جنس آتش است
شوق زیارت تو  الفبای دین توست

سمعا و طاعتا به لب هر چه زائر است
اهلا و مرحبا به زبان آفرین  توست

جمعیتی به یاری ات از جان گذشته اند
این پاسخی به ناله ی هل من معین توست

بنگر رباب ها، علی اصغر به روی دست
بنگر هنوز حرمله ها در کمین توست

با زائران خویش بگو عاقبت به خیر
زیرا بهشت قطعه ای از سرزمین توست

قافیه را به مادرتان هدیه می دهم
این کشته ی فتاده به هامون حسین توست

سجده به سنگ می کنم و گریه می کنم
چون یادگار زخم عمیق جبین توست

سلام میدهم از بام خانه سمت حرم
چه میشود که بیایم منم قدم به قدم؟
یک اربـعین طلبیدن برای تو سهل است
حرم نرفته بمیرم برای من سخت است
اربعـین حسینی تسلیت باد.

پاس و ویزا و بلیط نجف و پیگیری
صاحب صبر! بگو دست مرا میگیری
اربـعین، کرب و بلا، کوله به دوش رفقا
کار روز و شب و ما هم شده خود درگیری

باز هم من جاماندم …. 

سلام آقا!! 

این روزها حال و هویی دارد دلم که انگار هر لحظه ای تکه از وجودم را جدا می کنند و ….

این روزها دیدن زائران و عاشقان حرمت که همه فقط و فقط  کوله باری از آذوقه که بر شانه می کشند حال دلم را هوایی می کند…

می گویند و می دانم که کوله بار آذوقه بهانه ای است برای راهی شدن وگرنه اصل دلی است که مالامال ازعشق اربابی چون حسین و دلبری چون ابوالفضل است  که همه ی راه را برایشان هموار و سهل می کند… 

می دانم آمدن به دیدار یار لیاقت می خواهد، لیاقتی از جنس لیاقت حر، وفاداری می خواهد، وفایی از جنس وفای علمدار ابوالفضل؛ آرامش و اطمینان خاطر می خواهد،اطمینانی از جنس اطمینان علی  اکبر و علاقه ای به شهادت از جنس علاقه قاسم…

این روزها حال و هوای دل و چشمان من حکایت از باران بهاری دارد که بی مقدمه شروع به ریزش می کند؛ هر جا، هر لحظه و در هر حالتی… 

این روزها نوای حلالم کنید، عازمم؛ روحم را به آسمانی می کشاند که گویی نوای هل من ناصر ینصرنی که 1400 سال پیش در سرزمین نینوا بلند شد اکنون فوج فوج پاسخ گفته می شود…

حسین جان! من لایق دعوتت نبودم ارباب!! 

دلم بهانه ای برای گریستن می خواست اما بین الحرمین جایی برای من نداشت… 

گدرنامه، خداحافظی، التماس دعا، و … همه و همه برای من آرزو است، هر چند میدانم که آرزو بر جوانان عیب نیست…اما آقای من، من از جوانی فقط نامش را بر دوش میکشم من به عشق تو و ابوالفضلت پیر شده ام … 

لیاقت زیارتت را که ندارم لااقل لیاقت نوکری ات را ازمن نگیر … 

خواستم این اربعین را کربلا باشم ، نشد
از نجف، پای پیاده… کربلا باشم ، نشد
زائران بین نمازی در حرم یادم کنید
هر نمازی خواستم در کربلا باشم ، نشد
فرا رسیدن اربعین حسینی تسلیت باد

خوب گوش کن!
صدای قدم ها؛
صدای سایش کفش ها بر سینه جاده ها؛
کسی می گوید بیا!
چند روز است که در راهی و باز هم خسته نمی شوی.
چون تو خوب این صدا را می شناسی.
صدای حسین را که بی وقفه می گوید بیا بیا بیا… 

رقیه جان! آن زمان که در صحرای نینوا بر بلندی منتظر بازگشت پدر غریبت

حسین، عموی رشیدت عباس و برادر دلیرت علی اکبر بودی من نبودم؛ اما

اکنون که قصه های شبانه مادرم با غربت تو آمیخته می شود و اشک

های پدرم آرامبخش جان اوست، من نیز ندیده دلباخته بانویی شده ام که

می گویند با دستانی کوچک گره های بزرگ باز می کند.

من با تو بیعت کرده و میثاق میبندم که تا قیام منتقم آل الله در راه حق و

برپایی ظهورش و همچنین رساندن پیام عاشورا بعد از 1400 سال همچون

عمه ات زینب (س) از جان و دل مایه گذاشته تا در قیامت مورد شفاعت

یاس 3 ساله حسین قرار گیرم.

هوای حرم ،هوای حسین

حال من حال جوانی است که یک ماه تمام در پی کسب جواز حرمت پیر شده

آرامش جاماندگان قافله اربعین در پذیرایی از زائران پیاده اربعین

زمان: 8 آبان مصادف با اربعین حسینی

مکان : جاده جوپار بعد از کارخانه روغن

موکب  محبان حضرت رقیه (س) کرمان

خاک پای عاشقان اباعبدالله را توتیای چشمان خود میسازیم.

از لـات هـای کـوچـه ، بَـرَم حـرف می زنـنـد

عـمـه ،،، ز پـاره ی جـگـرم حـرف می زنـنـد

سنگی بـه دست بـچه و پیر و جوانشان

گـویـا کـه از سـر پـدرم حـرف می زنـنـد

وقتی که زجر چکمه ی خود می کند تمیز

مـَردم ز درد ایـن کـمـرم ، حـرف می زنـنـد

هـم می زنـنـد بـر تـن مـن، کـعـب نـیـزه هـم

از زخـم هـای بـال و پـرم حــرف می زنـنـد

قَـدّم بـه ارتـفـاع لـگـدهـا نـمی رســـیـد ….

از ضـربه ای که زد بـه سرم حـرف می زنـنـد

از دامـنـی کـه ظـهـر عـطـش گـُر گـرفـت و از

بـی حـرمـتـی بـه اهـل حـرم حـرف می زنـنـد

نُـقـل مـجـالـس اسـت هـمـیـن واژه ی “کنیز”

ایـن جـا ز واژه ی “بـخـَرَم” حـرف می زنـنـد !!!

ازت بپرسم راستی یه چیزی

بـگو بابایی ، چـیـه کـنیـزی ؟!